»-(¯`v´¯)-»Aiey... 的个人资料´*¤°•★ •:_HëlLØ W¤®lÐ ¯|...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
7月29日 งึกๆงักๆสืบเนื่องมาจากบล็อคข้างล่างที่เกริ่นไว้ว่า จะต้องเริ่มเรียนAccounting กะเริ่มงานใหม่
ตอนนี้กูได้รู้ซึ้งแล้วว่าคำว่า 'นรก' เป็นอย่างไร อาการที่เค้าเรียกว่าเหนื่อยร่างแทบขาดนั้น วันนี้ได้เจอกับตัวเองล้ว เป็นไงล่ะ เมื่อหกเดือนที่แล้วยังนอนอืดไปอืดมาอยู่บ้าน บ่นนักหน๋าว่าไม่มีอะไรทำ
พอมาตอนนี้ เวลาจะหายใจแทบจะไม่มี เออ ชีวิตขออะไรที่มันพอดีๆได้ไหม
โดยรวมๆวันนี้จะมาสาธยายให้ฟังว่าชีวิตที่กลับมาเป็นนักเรียนกับมานุดเงินเดือนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง
ขอเริ่มที่เรื่องงานก่อน นี่ก็ปาเข้ามาเป็นอาทิตย์ที่สามแล้วที่มาทำงานที่นี่ (กูหยุดไปแล้วสองรอบ -*- ) แล้วเป็นอะไรมากไหม งานต้องมาเข้าพร้อมกัน ไอ้ตอนที่เราว่างแสนว่าง ไม่มีอ่ะ โทรมานัดสัมภาษณ์งาน พอเราเริ่มงานที่ใหม่ได้สามวัน โอ้โหโทรกันมาจังเลย ขอบ่นหน่อย คือมีอยู่ร่างเดียวอ่ะนะ ก็ไม่รู้จะแยกไปทำหลายยสิ่งอย่างในเวลาเดียวกันยังไง ตอนแรกสมัครงานก็ไม่ได้สนใจหรอกว่าที่ตั้งบริษัทมันอยู่ที่ไหน คิดว่าโหย จิ๊บๆมีรถซะอย่าง ทีนี้เป็นไงรู้ซึ้งแล้วเลยว่าการที่ได้ที่ทำงานอยู่ใกล้บ้านนะถือเป็นลาภอันประเสริฐ
ประเดิมการไปทำงานวันแรกด้วยการแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ตีห้าครึ่ง ออกจากบ้านหกโมงครึ่ง กว่าจะตะกายไปถึงที่ทำงานปาเข้าไปแปดโมงกว่า แถมดันไซร้จัดปวดเข้อีก ตอนขับรถ เรียกว่าเล่นเอาเกือบถอดใจจะโทรไปลามันตังแต่วันแรกแล้ว แต่อ่ะนะทุอย่างก็ผ่านมาด้วยดี นึกถึงตอนเช้าว่าต้องแหกขี้ตาตื่นเพื่อไปติดอยู่บนถนนชั่วโมงกว่าทุกวัน แล้วสยองว่ะ เรียกว่าอาทิตย์แรกที่เริ่มงาน กลับมาถึงบ้านแล้วอยากลาออกมันทุกวัน จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงมีความคิดแบบนั้นอยู่ แต่อ่ะนะ งานไม่ใช่ว่าหาได้ง่ายๆ เรียกว่าตอนนี้ก็กัดฟันทำไปก่อน เค้าก็อุตส่าห์เลือกเราเข้ามาทำงาน
พูดถึงตัวเนื้องาน บอกได้คำเดียวว่า'โคตรน่าเบื่อ' วันๆทำอะไรบ้างน่ะเหรอ บางคนอาจจะมองว่าโหงานสบายจะตาย ไม่เห็นจะน่าเหนื่อยเลยแค่ตอบอีเมล์ลูกค้า แต่เอาเข้าจริงๆ มันยากนะโว้ย การที่เราจะต้องอธิบายอะไรสักอย่างนึงแก่คนๆนึง แล้วแถมต้องใช้วิธีพิมพ์เอาด้วย มันยากกว่าการสื่อสาแบบ face to face อีก แล้วจะยิ่งยากเข้าไปอีกมื่อต้องพิมพ์ทุกอย่างเป็นภาษาอังกิด บวกกะว่าต้องทำยังไงให้ภาษามันออกมาดูดี อ่านแล้วทำให้ลูกค้าเกิดความรู้สึกที่ดี เพราะหน้าที่ความรับผิดชอบของเราจริงๆคือ เป็น customer service แต่เปลี่ยนจากการservice แบบ ต่อหน้าเป็นผ่าน อีเมล์แทน ซึ่งตอนนี้ก็ยังอยู่ในช่วงเทรน เพราะว่าเราต้องรู้เรื่องของระบบ production ทั้งหมด รวมถึง process ต่างๆ ตั้งแต่มีorder เข้ามาจนถึงของถุก shipp ออกไป เพราะถ้าเราไม่เข้าใจ เรก็ไม่สามารถไปตอบคำถามลูกค้าได้จริงม่ะ ลูกค้าแต่ละคนก็ Demand ต่างกัน ซึ่งงานของเรารับผิดชอบส่วนที่เป็นของ after sale คือต้อง deal กะการcomplains ต่างๆนาๆ มากมาย หลายสิ่ง อีเมล์ก็ไม่มากหรอกวันนึงก็แค่สองร้อยกว่าเมล์เอง แสดดดด
แต่ว่าก้อกระจายๆกันตอบ ขึ้นอยู่กับว่าหน้าที่ความรับผิดชอบของแต่ละคนว่าทำส่วนไหน แต่ปวดกบาลสุดเห็นจะเป็นAfter Sale เนี่ยแหละ ซึ่งก้อคืองานกู ตอนนี้ยังไม่มีอะไรมาก แต่ลองให้พ้นอาทิตย์นี้ไปก่อนเดะ ลางนรกส่อเค้ามาแต่ไกล
ถ้าพูดถึงเพื่อนร่วมงานก็โอเค มีด้วยกัน 10 ชีวิต (รวมเราด้วย) ทั้งทีม ประกอบด้วยหญิงแท้เก้าคน และชายเทียมหนึ่งคน หัวหน้าก็อเป็นคนฝรั่งเศส ขี้ใจน้อย และขี้งอนเป็นที่สุด ......................... เวลางานก็เริ่มเก้าโมง เบรคตอนเที่ยง หนึ่งชั่วโมง จากนั้นก็กลับมานั่งหน้าคอมต่อจนถึงทุ่มนึง ยกเว้นวันจันทร์ กะศุกร์ ที่เลิกหกโมง แต่ก็ไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไรให้กูเลย เพราะยังไงก็ต้องมาติดอยู่บนถนนอีกชัวโมงกว่าอีกอยู่ดี
คุณภาพชีวิตกูตกต่ำมาก ตอนนี้ปวดหลังมากจากการที่ต้องนั่งหน้าคอมทั้งวัน ตาก็ปวดตอนนี้ลามมาปวดหัวแล้ว เท้าก็มาเดี้ยงอีก (คือพิการเลยไหม) ทีแรกว่าจะไปหาหออยู่ให้มันใกล้ แต่ไปๆมาๆ ถึงจะอยู่หอยังไงก็ต้องขับรถอยู่ดี ได้เงินเดือนมาก็ต้องเอาไปจ่ายค่าหอเปล่าๆ เอาป็นว่านรอให้แน่ใจก่อนดีกว่าว่าจะทำงานที่นี่จิงๆ ไม่ไก่กา แล้วค่อยว่ากัน เพราะเราก็มีแพลนว่าจะกลับไปทำที่Hell street เร็วๆนี้ อย่างน้อยๆมันก็ใกล้บ้านว่ะ เงินก็ดี บรรยากาศการทำงานก้อโอ แล้วยิ่งตอนนี้งานก็สบายมากขึ้น ที่เราแพลนไว้คร่าวๆตอนนี้ก็คือ ทำที่นี่ไปก่อนพลางๆ จนกว่าจะรู้ความคืบหน้าที่ WSI ถ้ากลับไปได้ก็จะรีบพุ่งตัวกลับไปทำในทันที ส่วนเรื่องวันหยุดก็ค่อยไปตบตีเอา ถึงยังไงตอนนี้เรื่องเรียนก็ต้องมาเป็นหลัก
เลยอยากหางานที่มันไม่เครียดมากไม่ต้อง require skill สูง ทำเพื่อกินเงินเดือนไปพลางๆ ระหว่างเรียน รวมถึงระหว่างแผลนแผนการธุรกิจของเราในอนาคต เพราะมาถึงจุดนี้ทำให้เราค้นพบตัวเองอย่างนึงแล้วว่า เราอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง เราไม่อยากป็นลูกจ้างใครไปตลอดชีวิต แต่การที่เราจะมีกิจการเป็นของตัวเองได้นั้น มันก็ต้องมีองค์ประกอบหลายๆอย่าง (คือที่บ้านไม่ได้รวยขนาดเป็นเจ้าของธุรกิจอ่ะนะ ถ้าอยากได้ก็ต้องพยายามลงทุนลงแรงสร้างเอง) ประเด็นหลักๆเลยคือเรื่องเงินทุน ก้อกะว่าถ้าอะไรเข้าที่เข้าทางมากกว่านี้ ก็คงจะเริ่มจากทำเป็น
E-commerce ก่อน แล้วค่อยๆ ขยับขยาย มันเลยเป็นที่มาว่าเราอาจจะเปลี่ยน Major จาก Marketing ไปเป็น Entrepreneurship Management แทน เพราะเราคิดว่ามันน่าจะเป็นประโยชน์กะเรามากกว่าในอนาคต ก็ต้องดูกันต่อไป แต่ทำชัวร์เรื่องทำธุรกิจของตัวเอง จะเร็วจะช้า ไม่เกินปีนี้ ปีหน้า รู้เรื่องแน่นอน ปีๆนึงผ่านไปเร็วจะตาย ถ้าคิดแล้วไม่ลงมือทำก็ไม่รู้เมื่อไหร่จะเห็นผล
ส่วนเรื่องเรียน ก็น่ะ ตบตีกะ Accounting กันต่อไป งงได้อีก ประเด็นคือมันไม่มีสอบเก็บคะแนน Final ทีเดียวเลย แบบนี้มันน่าหวาดเสียวนะ ก็เลยต้องเริ่มเล็งหาคนติวให้(หนุ่มๆ) แต่ก็ลำบากหน่อยไม่เหมือนตอนเรียนตรี นับว่ายังโชคดีที่ยังมีเพื่อนจาก MUIC ให้เกาะ
อย่างที่รู้ๆกัน เรากะตัวเลขนี่เป็นอะไรที่ถูกกันมากกกก
ว่าจะเริ่มอ่านหนังสือแล้ว ไม่งั้นไม่รอดแน่ตรู ไหนจะ Finance อีก สรุปกูหาเรื่องใช่ไหมเนี่ย ????
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://vodka-ishi.spaces.live.com/blog/cns!9C298AA540574B41!3361.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
