ประเทศพัฒนาแล้วที่ชื่อว่า ออสเตเลีย

ขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว ระบบสาธารณูประโภคต่างๆก็คงจะง่ายและสะดวกสบาย แต่ที่ไหนได้อะไรๆก็ยากไปหมดที่นี่ เริ่มด้วยระบบแพทย์

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว หลังจากกลับมาจากสกี เราก็ได้มีโอกาสไปหาหมอที่นี่ เนื่องจากโรคเก่ากำเริบ (กระเพาะปัสสาวะอักเสบ) เพราะกินน้ำน้อย (ก็มันหนาวนี่เฟร้ย) ประกอบกับชอบอั้นฉี่ งานนี้เลยงานเข้า ก็อย่างที่รู้ๆกันว่า ร้านขายยาที่นี่ถ้าเป็นพวกยาแรงๆอย่างเช่น ยาแก้อักเสบ จะต้องมีใบสั่งยาจากแพทย์ก่อนถึงจะซื้อยาได้ เพราะฉะนั้นเราก็เลยต้องไปหาหมอก่อน ทีแรกนึกว่าหาหมอที่นี่ก็แค่ไปที่โรงพยาบาลเหมือนบ้านเรา แต่ที่ไหนได้ โรงพยาบาลมีไว้เฉพาะเคสหนักๆเท่านั้น หรือเอาไว้นอนพักฟื้น อาการแบบนี้ต้องหาหมอจากคลินิก โดยต้องทำการโทรนัดล่วงหน้า เพราะถ้าไม่โทรนัด ก็อด นี่ดีนะที่มีเพื่อนเราบอก ไม่งั้นเราคงเอ๋อ สะเหร่อไปโรงพยาบาล งานนี้ดีหน่อยที่ได้หมอเป็นคนจีน เลยไม่เกร็งมาก เพราะเค้าพูดช้า พอฟังรู้เรื่อง ไปถึงหมอก็ซักอาการ แล้วก็ยื่นกระบอกมาให้หนึ่งอัน บอกให้เราไปฉี่ใส่มา จากนั้นก็ออกใบสั่งยาให้ แล้วก็บอกให้ดูอาการหนึ่งอาทิตย์ โดยเค้าจะให้ยาปฏิชีวนะไปกิน  ถ้ายังไม่ดีขึ้นก็ให้มาพบอีก โชคดีที่เราทำประกันจากทางเมืองไทยไป ไว้ตอนกลับถึงบ้านค่อยไปเบิก ตอนไปจ่ายเงินไอ้เราก็นึกว่า เออ คงจะได้ยาเลย ป่าว ที่ไหนได้เค้าให้ใบสั่งยามา  แล้วเราก็ต้องไปซื้อจากร้านขายยาอีกที (แล้วให้กูมาหาหมอเพื่อ???) เราก็เออ เอาใบสั่งยา เดินไปซื้อยา วันนั้นสิริรวมแล้วเสียไปสองพันกว่าบาท ได้อะไรกลับมาบ้างเหรอ ก็ได้คำแนะนำวิธีการเช็ดตูดที่ถูกวิธีจากหมอ (เพราะที่นี่ไม่มีน้ำล้างแบบบ้านเรา อาจจะเป็นไปได้ว่าเชื้อโรคมันเข้าไปทางท่อปัสสาวะ โดยการเช็ดหรือทำความสะอาดไม่ถูกวิธี) ซึ่งของอย่างนี้เรารู้มานานแล้วแล้ว แหม ทำยังกะกูไม่เคยเช็ดก้นตัวเองงั้นแหละ แล้วก็ยาลดการติดเชื้ออีก7 เม็ด ส่วนผลแล็ป ที่เอาฉี่เราไปตรวจจะส่งบิลไปให้ที่บ้าน (ซึ่งก็เพิ่งมาถึงเมื่อวาน อีก 780 บาท) และมันก็มาแต่บิลจริงๆ ไม่มีผลหรืออะไรบอกเลย คือเท่าที่รู้ ถ้าอยากรู้ผลเราต้องทำการโทรไปถามที่คลินิกอีกที โดยถามกับหมอที่เป็นคนตรวจเรา เนื่องจากเค้าถือว่าเป็นความลับของผู้ป่วย ไม่สามารถเปิดเผยได้ ต้องให้ผู้ป่วยโทรไปถามเอง นี่ถ้าเกิดเป็นอะไรร้ายแรง ต้องรอหนึ่งอาทิตย์ แล้วค่อยโทรไปถามหมอ (คุณหมอค่ะ นี่คือสรุปหนูจะตายไหมค่ะ ประมาณนั้น)

 ป่วยครั้งนี้ก็เสียไปร่วมๆสามพัน (ราคาเดียวกับที่จ่ายค่าประกันสุขภาพไปเลย)  ถ้าเป็นบ้านเราหาหมอที่เดียวได้หมด ทั้งรู้ผล  ยา ไม่ต้องรอ จ่ายตังค์เลย จบไปหนึ่งประเด็น

มาถึงประเด็นที่สอง การเปิดบัญชีที่นี่ ใครจะรู้ว่าประเทศนี้มีระบบการธนาคารที่แพงที่สุดในโลกก็ว่าได้ ขนาดเอาเงินไปให้มันแท้ๆเลยนะเนี่ย โดยการเปิดบัญชีที่นี่  (ออมทรัพย์) ทุกๆเดือนเราต้องจ่ายค่าดูแลบัญชีเรา ตกเป็นเงินไทยก็ประมาณ 150 บาทต่อเดือน แบบว่าเสียให้แบงค์เอาไปฟรีๆ ถ้ากดเงินต่างธนาคารคิดค่าธรรมเนียมประมาณ 50-70 บาทต่อครั้ง (เอ่อ บ้านกูแค่ 4 บาท ก็ปาดเหงื่อแล้ว) โดยเราเปิดไว้สองบัญชี เป็นออมทรัพย์ เป็นออนไลน์อันนึง แล้วก็เป็นแบบธรรมดาอันนึง ออนไลน์ไม่เสียค่าบริการรายเดือนใดๆ แต่ไม่สามารถถอนเงินได้ ประโยชน์คือเอาไว้เช็คว่าเรามียอดเงินเหลือเท่าไหร่ แล้วก็สามารถโอนเงินผ่านทางอินเตอร์เน็ตได้ ซึ่งก็โอเคง่ะ ยอมรับว่าสะดวกดี ปกติบ้านเราเปิดบัญชี จ่ายเงินค่าธรรมเนียม เอาเงินเข้าแล้วก็รอรับบัตรเอทีเอ็มได้เลยใช่ไหม เราก็นึกว่าที่นี่เป็นแบบนั้นไง ซึ่งกูพลาด ลืมไปว่าประเทศนี้เรื่องมันเยอะ หลังจากเอาเงินเขาแล้ว สามถึงสี่วันทำการ เราถึงจะได้บัตรเอทีเอ็ม พอได้บัตรเอทีเอ็มแล้ว ประมาณห้าวันทำการถึงจะได้ PIN CODE  ซึ่งเมื่อได้แล้วต้องทำการโทรไปเพื่อ activate บัตรเอทีเอ็มกะทางธนาคารก่อน โดยเค้าจะให้บอกรหัสที่เราได้ให้ไว้กับทางธนาคารตอนเปิดบัญชี (คือกูลืมไปแล้วไง  ซวยล่ะตู) ประมาณอาทิตย์นึงว่างั้น สาดด นานไปไหน

ตอนนี้เพ่เอื้อยก็เลยออกไปไหนไม่รอด เพราะมีติดตัวอยู่แค่ 20$ ก็ได้แต่ร้องเพลงรอต่อไป และยากจะบอกว่าที่นี่ ไม่มีเครื่อง เอาเงินเข้าอัตโนมัติแบบบ้านเรา ต้องเขียนใบฝากอย่างเดียว อ่านะ บางทีก็แอบปลื้มในความเป็นประเทศกำลังพัฒนาของบ้านเราอยู่เนืองๆ

มาถึงเรื่องสุดท้าย ขอตั้งชื่อเรื่องว่า ออสเตเลีย ประเทศที่ไม่มีที่ฉีดตูด

เชื่อหรือไม่เราได้ทำการตะเวนหาทั่วทั้ง Melbourne ทั้งร้านขายปลีกและขายส่ง เครื่องสุขภัณฑ์  ไม่มีที่ใด ที่มีสายฉีดล้างก้นเลย แม้แต่กระทั่งร้านที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ คือถ้าร้านนี้ไม่มีก็ไม่ต้องไปหาที่ไหนแล้วล่ะ มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมากๆ ก็ครั้งล่าสุดที่ไปหาซื้อ เจอพนักงานคนนึง เค้าก็ดีมากๆ เข้ามาถามว่าหาอะไร เราก็อธิบายไป เค้าก็แบบ เออ เสียใจด้วย คือ แต่ก่อนมันเคยมีนะแต่เดี๋ยวนี้เค้าเลิกผลิตไปแล้ว โดยแนะนำให้เราไปดูหัวฉีดแผนกตกแต่งสวนแทน (เอ่อ คือใจคอมึงจะให้กูใช้หัวฉีดพลังเทอร์โบที่เอาไว้รดน้ำต้นไม้ แถมปรับขนาดความแรงของน้ำได้อีก เอามาฉีดตูดส์กูเนี่ยน่ะ …. ประทานโทษมึงเอาติ่งตรงไหนคิดเนี่ย กลับบ้านไปกินรำไป )

อีกคนนึงก็เข้ามาสบทบ โดยเล่าให้ฟังว่า  เนี่ยเค้าเคยไปเที่ยวประเทศๆนึงมา ประเทศเนี่ยดีมากๆเลย มีที่ฉีดตูดทุกที่เลย ตั้งแต่ในโรงแรมยันห้องน้ำสาธารณะ  ประเทศดังกล่าวมีชื่อว่า “ประเทศไทย” ใช่แล้ว และตูเนี่ยก็เป็นหนึ่งคนที่มาจากประเทศที่มีที่ฉีดตูด  และตอนนี้ก็กำลังอารมณ์เสียตามล่าหาซื้อที่ฉีดตูดส์อยู่ สรุปเสียเวลาเปล่า ก็เลยโทรบอกให้มารดาส่งมาให้ ตอนบอกแม่ แม่ก็งงๆ เหมือนกันอ่ะ  ถามเอาอะไรไหมลูก อยากได้อะไรเพิ่มไหม

“ เอาแม่  เอาที่ฉีดก้นหนึ่งอัน ส่ง EMSมาให้เอื้อยด้วย อย่างด่วนค่ะ !!!!”