08.08.08

วันนี้เป็นวันดี เพราะเป็นวันเปิดกีฬาโอลิมปิกที่จีน (ไม่เกี่ยว)  จริงๆคือมันเป็นวันเกิดของเราเอง  กรู้ววววว

ปีนี้ไม่อยากบอกอายุเลย  รู้สึกแก่ยังไงม่ายรุ  ยี่สิบสี่แล้ว (เฮือกเลยตู) ปกติ เวลาจะถึงวันเกิดนี่ ตื่นเต้นมาก ตั้งตาคอย เดี๋ยวนี้ เอ่อ คือแม่งอยากให้ปีนึงมันวนสักสองรอบแล้วค่อยเกิดอีกที ก็ถือโอกาสอวยพรตัวเองเลยละกัน ขอให้มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาทั้งตัวเราและครอบครัว เป็นโล้เป็นพายซะทีปีนี้ (สาธุ)  เนื่องจากปีนี้ครบสองรอบพอดี  ฟิตจัดไปจ่ายของใส่บาตรเอง กลางคืนก็นอนไม่ค่อยหลับ กระสับกระส่าย ไม่ใช่ว่าตื่นเต้นอะไรหรอกนะ แต่ประเด็นคือหายใจไม่ออก อาการหวัดยังไม่หายดี กว่าจะข่มตาหลับได้ปาเข้าไปตีสาม อีกสองชั่วโมงก็ต้องตื่น นอนตบตีกะกิเลสในหัวอยู่พักใหญ่ว่าจะตื่นไปใส่บาตรดีไหม หรือจะรอเป็นอีกวัน นอนพลิกไปพลิกมาเลยตัดสินใจลุกไปใส่บาตรดีกว่า วันเกิดทั้งที อีกอย่างไม่อยากเป็นคนผลัดวันประกันพรุ่งด้วย  แต่ฟ้าฝนดั้นไม่เป็นใจ (เพ่ เอื้อยใส่บาตรทั้งที ฝนตกเลย ) ก็ลงมาอุ่นอาหารอะไรเสร็จสรรพ ก็รอๆๆพระ ว่าเมื่อไหร่ท่านจะมา หกโมงครึ่งแล้วสงสัยคงไม่มาแล้วล่ะ อีกอย่างฝนตกด้วย ท่านคงเดินบิณฑบาตลำบาก  ก็เอาอาหารเข้าตู้เย็น แล้วก็มานั่งสลึมสลืออยู่ตรงโซฟา สักพักก็เห็นอะไรเหลืองๆแว่บผ่านหน้าไป ด้วยความเร็วสูง พระคร้าบ พี่น้อง โห งานนี้โกยเปิดตู้เย็นแทบไม่ทัน วิ่งออกไปก็เห็นหลังท่านเดินไปลิ่วแล้ว เอาไงดีอ่ะ ก็เลยตัดสินใจขับรถตาม แถมปาดหน้าท่านอีกต่างหาก อานิสงแรงกล้ามาก แต่ประเด็นคือท่านมาบิณฯ องค์เดียว แล้วเราเตรียมของมาสามสำรับไง ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เลยขับรถออกไปตระเวนหาพระ ฝนก็ตก

สรุปก็ไปเจออีกสองรูป กำลังจะเดินกลับวัด  จากนั้นก็ขับกลับบ้าน วันนี้รู้สึกอิ่มบุญจัง จากนั้นก็ขึ้นไปนอนต่อ ตื่นมาอีกทีสิบโมงกว่า วันนี้อากาศดีน่านอนทั้งวัน  ก็เลยอืดทั้งวัน

ตกเย็นพ่อกับแม่เอาของขวัญมาให้ แล้วก็ออกไปกินข้าวกัน ที่ร้าน Maria ตรงพระรามห้า ตอนไปนั่งที่โต๊ะก็ไม่ได้สังเกตหรอกว่า เป็นโต๊ะเบอร์แปด ตรงกะวันเกิดเราพอดี พอกินเสร็จเค้าก็ให้เอาใบเสร็จไปจับรางวัล เนื่องจากทางร้านครบรอบสองปี เลยมีการคืนกำไรให้ลูกค้า ตอนจับก็ไม่ได้คิดอะไร ยังพูดเล่นๆกับแม่เลย นี่ถ้าจับใต้ตู้เย็นทำไงเนี่ย ปรากฏว่าได้จริง ได้ข่าวว่าเราคนจับ แต่คนแกะ (ที่เป็นพนักงาน) ตื่นเต้นกว่าเราอีก งานนี้เกิดเลย คนทั้งร้านหันมาดู มีการถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน วันนี้นี่มากะดวงจริงๆ  พลอยทำเอาคนที่จับต่อจากเราโชคดีไปด้วย ได้โฮมเทียเตอร์ไป (เอ่อ คือขอแลกได้ไหม อิอิ) ตอนได้มันก็ดีใจอยู่หรอก แต่จะขนกลับไปยังไงเนี่ยซิ ประเด็น เหมือนว่าทุกอย่างจะเป็นใจ พอดีพ่อเอารถกะบะจากที่ทำงานมา (ร้อยวันพันปีก้อไม่เคยเอามา) เราก็เลยขับรถกลับบ้านเพื่อไปเปลี่ยนรถแล้วก็กลับมาเอาตู้เย็นอีกที พนักงานออกมาส่งกันทั้งร้าน เรียกว่างานนี้คุ้มครับ กินข้าวแถมตู้เย็น (แต่จะเอาไปตั้งที่ไหนเนี่ยดิ สรุปที่บ้านมีตู้เย็นสามตู้แล้ว มีสามชิกสามคน คนละตู้)  แม่ก็เอาเลย ยิกๆ จะให้เราซื้อหวยให้ เห็นดวงกะลังขึ้น แต่ไปถึงปรากฏเค้าเก็บไปแล้ว ก็ปิดฉากวันเกิดอันแสนสุขด้วยการขนตู้เย็นเข้าบ้าน (ด้วยความทุลักทุเล) โดยมีวอดก้าคอยเดินต้อนหน้าตอนหลัง อย่างใกล้ชิด

PS. ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่นะค่ะ ที่ทำให้ลูกได้เกิดมาเป็นเวลาถึงยี่สิบสี่ปีแล้ว เอื้อยสัญญาว่าจะเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ จะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนสำหรับทุกๆ Message และคำอวยพร ที่ส่งมา Happy Birthday เรานะ

ขอบคุณญาติๆสำหรับของขวัญ และอาหารสุดแสนอร่อย

ขอบคุณตุ้ย สำหรับของขวัญ และก็ที่อุตส่าห์สละเวลามากินข้าวกะเราล่วงหน้านะ (ช้านรู้ยะว่าเวลาหล่อนเป็นเงินเป็นทอง เวลาจะนอนยังแทบจะไม่มี) ซึ้งๆ